Początek powstania Gminnej Spółki Wodnej to zebranie założycielskie, na którym wybrano zarząd GSW, którego przewodniczącym został Ryszard Jurkiewicz (niżej podpisany), zastępcą Jan Olejnik, sekretarzem Krzysztof Klach, a członkami zarządu Stanisław Gula, Andrzej Jaskuła, Ryszard Łuziński i Bogusław Solis. Cały zarząd pracuje społecznie, bez jakichkolwiek rekompensat za poświęcony spółce czas.

Jako przewodniczący obiecałem członkom spółki, że tworzenie GSW poprowadzę tak, by jesienią tego roku rozpocząć pierwsze odmulania najbardziej zaniedbanych rowów melioracyjnych.

Obecnie spółka liczy ok. 300 członków, którzy są właścicielami ok. 30% gruntów rolnych gminy Iława. Wybrani w sołectwach przedstawiciele zorganizowali walne zgromadzenie, na którym ustalono wysokości składek (15 zł od hektara gruntu) i podjęto inne ważne dla przyszłości spółki uchwały.

PRACE JUŻ RUSZYŁY

Na dziś spółka posiada własne biuro, zatrudnia kierownika robót melioracyjnych (Mieczysław Tylka) i zgodnie z wcześniej składanymi deklaracjami, od 5 października rozpoczęła działania, dla których została powołana.

Fundusze spółki to głównie składki członkowskie i dotacje pozyskiwane przez zarząd. Mamy przyznaną dotację z Urzędu Wojewódzkiego, liczymy również na wsparcie ze strony samorządu powiatowego i gminnego. Mamy tu wspólny interes, bo dobrze działająca melioracja to nie tylko większe i lepsze jakościowo plony, ale również odwodnione drogi, udrożnione przepusty, itd.

W trakcie tworzenia spółki mieliśmy dużą pomoc organizacyjną ze strony wójta gminy Iława Krzysztofa Harmacińskiego, teraz natomiast liczymy na obiecane wsparcie wyrażone w PLN. Nie wyobrażamy sobie też naszej działalności bez ścisłej współpracy z samorządem powiatowym, odpowiedzialnym za stan melioracji.

ZANIEDBANA SIEĆ

Stan szczegółowych urządzeń melioracyjnych jest w większości katastrofalny.

Zaniedbania dotyczą minimum kilkunastu lat. O konieczności podjęcia systemowych rozwiązań tego problemu mówiłem niejednokrotnie, pełniąc funkcję radnego w powiecie iławskim. Oddziaływanie upomnień wysyłanych właścicielom gruntów przez starostwo, nakazujące konserwację urządzeń melioracyjnych jest, powiem szczerze, bardzo mizerne.

Szacuję, że potrzeba co najmniej 3 lat intensywnych działań, by załatwić najważniejsze potrzeby w odtwarzaniu, odmulaniu i konserwacji rowów, a następnie musimy się zająć naprawą studzienek melioracyjnych i urządzeń podziemnych niszczonych upływającym czasem oraz coraz cięższymi maszynami wprowadzanymi na pola.

Idealnym układem byłoby, gdyby wszyscy właściciele gruntów byli członkami naszej spółki, ale już ponad 50-procentowa przynależność rolników znacznie poprawiłaby organizowanie prac i dała dużą efektywność działań. W tej materii odpowiednie efekty i korzyści mogą dać tylko wspólne działania. Niezdecydowanych zachęcam więc do wstąpienia do spółki. Razem możemy naprawdę dużo zdziałać dla naszego wspólnego dobra i dobra każdego z osobna.