Jestem ciekawa, co dzieje się z naszymi "iławskimi trojaczkami"?
Jak sobie radzą? :)

Czy ktoś może mi tu powiedzieć co dzieje się z wybitnym podróżnikiem iławskim? Zjechał cały świat, zwiedził ponad 70 krajów, napisał wiele artykułów i książek o tematyce turystycznej [...], a teraz o nim zupełnie cicho.
Co robi teraz były dyrektor szkoły "czwórki"? [...] [Czesław Olszewski]
Wyprowadził się z Iławy?

Odnośnie wpisu numer: 30137

Ciekawe co w tym czasie robili "turbo klawisze"? Mocni w gębie za murami zakładu karnego a na terenie miasta posrani po pachy.
Chwila, chwila...
Czyżby skazani bez klawiszy śmigali po orliku? Niedługo zrobią zakłady całkiem otwarte, przecież każdy ze skazanych za niewinność siedzi :-)
Co za POwalony kraj.

PRZERWANY LOT

To było w kwietniu gdzieś o świcie
Gdy pierwsza różowiała zorza
Samolot sunął już po płycie
Za chwilę wzniesie się w przestworza

Już wszystkie pasy są zapięte
Jest Pana Prezydent wraz z Małżonką
A biały orzeł tak odświętnie
Rozpostarł skrzydła nad salonką

Generałowie – duchowieństwo
Kwiat dyplomacji i narodu
Lecą by uczcić krew męczeńską
Przelaną na Golgocie Wschodu

I nikt nie wiedział co się stanie
Żeby choć jakieś jedno słowo...
Dłuższe by było pożegnanie
I więcej łez w tę noc kwietniową

Ktokolwiek jeszcze masz sumienie
Nie zaprzedałeś człowieczeństwa
Wspomnij dziś na nieludzką ziemię
Bo znowu pełna jest przekleństwa

Bo zło i kłamstwo się zbratało
W objęciach - nad szczątkami ludzi
Nie jedno jeszcze drgało ciało
Kiedy ten uścisk grozę budził

W foliowe worki razem z błotem
Wkładali Polskę zbezczeszczoną
Potem przyznali swym rechotem
Że tam o świcie ją zdradzono

I podeptali krzyż i kwiaty
Płonące znicze nasze serca
I spoglądały na to światy
Gdy w twarz nam śmiał się zbój-bluźnierca

Ktokolwiek jeszcze ufasz Bogu
I krzyżem Chrysta znaczysz piersi
Przystań na chwilę u ich grobu
I mojej chciej wysłuchać pieśni

O ziemi na metr przekopanej
I o pijanym generale
Pancernej brzozie co nad ranem
Urosła metr i cztery cale

O barbarzyństwie i zaprzaństwie
Tych którzy mienią się być prawem
I sami zanurzeni w kłamstwie
Za ochłap służą obcej sprawie

Nie wnoszę Panie za ich losem
Bo piekło o nich toczy boje
I tylko Cię o jedno proszę
Abym nie bluźnił w imię Twoje

. . .

ROCZNICA

Polami mokrymi od pleśni
Bo wiosna nierychła w tym roku
Szedł odgłos podobny do pieśni
Zaklęty w białym obłoku

Szedł tak najwyraźniej od wschodu
Żałosna w nim grała kantata
Pomimo wiatru i chłodu
Przypłynął gdzieś z końca świata

I zawisł na kształt gołębicy
Gdzie tłum na Krakowskim Przedmieściu
Wśród łuny bijącej od zniczy
Żałobną modlił się pieśnią

I ludziom się wówczas zdawało
Że widzą milczące Anioły
Przybrane jednako na biało
Niektóre bez kończyn, bez głowy

Wtem obłok w słup ognia się zmienia
Nabrzmiewa i pęka z łoskotem
Jak grzechem rażone sumienia...
I cisza zaległa już potem...

I wszyscy patrzyli w tę stronę
Gdzie jeszcze powietrze wciąż drgało
Jak echo tańczące pod dzwonem
Gdy serce bić w nim przestało

A mała dziewczynka w płaszczyku
Powagą swej misji przejęta
Układa naręcze goździków
Przy zdjęciu Prezydenta...

______________________________________________

„ANATOMIA UPADKU” (vol. 2), reżyseria: Anita Gargas